رد کردن لینک ها

داروهای ضداسترس و اضطراب

اگر پیش از شروع این‌دوره، از داروهای ضداسترس و اضطراب استفاده می‌کردید، شاید اکنون توانایی آن را یافته باشید تا آن‌ها را قطع کنید. درصورتی‌که این‌آمادگی را در خود می‌بینید و چنین تصمیمی دارید، بهتر است نکات زیر را مطالعه کنید:

◄۱- توجه داشته باشید که قطع‌کردن مصرف داروهای مربوط به روان، هرگز به صورت ناگهانی و خودسرانه اتفاق نمی‌افتد. اگر تصمیم به قطع این‌داروها دارید، حتما از پزشک خود مشورت بگیرید و از او بخواهید تا برنامه‌ای برای کاهش تدریجی دوز دارو و نهایتاً قطع آن، برایتان در نظر بگیرد و تحت نظارت او، برنامه را اجرا کنید. پس به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی –حتی اگر حس می‌کنید دیگر به این‌داروها هیچ نیازی ندارید-، بدون مشورت پزشک و ناگهانی داروهایتان را قطع نکنید. حتی ترک تدریجی این‌داروها نیز باید تحت نظر پزشک متخصص انجام شود.

◄۲- در حین کاهش تدریجی دوز دارو ممکن است علائم ترک آن را حس کنید. از آنجایی که غالب داروهای اعصاب و روان، وابستگی ایجاد می‌کنند، تجربه چنین علائمی طبیعی است اما در مورد آن‌ها حتما با پزشک معالج خود مشورت کنید.

◄۳- برخی افراد پس از کاهش و قطع مصرف داروهایشان، دوره‌هایی از طغیان را تجربه می‌کنند. این‌موضوع هنگام خروج دارو از سیستم بدن شما رخ می‌دهد و امری طبیعی است.
ممکن است در اثر طغیان، علائم فیزیکی ناخوشایندی را تجربه کنید و یا از استرس‌های شدید رنج ببرید. در چنین شرایطی سعی کنید از تکنیک‌های آرام‌سازی استفاده کرده و از تمرینات دوره برای آرام نگه داشتن خود استفاده کنید و توجه داشته باشید که این‌تجربیات نامطلوب، طبیعی و کوتاه مدت هستند و درواقع نشانگر آنند که دارو در حال خروج از بدن شما می‌باشد و به زودی می‌توانید از آن بی‌نیاز شوید.

◄۴- ممکن است در روزهای ابتدایی قطع دارو، همراه نداشتن قوطی آن برایتان وحشتناک و یا استرس‌زا باشد.
اما به خاطر داشته باشید در صورت غیاب داروهای استرستان، در بدترین حالت ممکن، چه اتفاقی ممکن است رخ دهد؟ حالا که شما تحت نظر پزشک، مصرف آن را قطع کردها‌ید، احتمال وقوع این‌پیش‌بینی چقدر است؟ اگر رخ دهد، آیا عواقب فاجعه‌آمیزی خواهد داشت؟.
اگر برایتان کار سختی است، به تدریج آن را شروع کنید. اول در چندموقعیتِ مشخص قرص‌هایتان را همراه خود نبرید، مثلاً زمانی که سرکار یا کلاس هستید و یا مواقعی که به قصد تفریح و یا خرید، از خانه
خارج می‌شوید. سپس سعی کنید این‌موقعیت‌ها را افزایش دهید. کم‌کم یک‌روز کامل قرص‌هایتان را همراه نداشته باشید و این‌مدت را بیشتر کنید تا زمانی‌که بتوانید برای همیشه آن‌ها را کنار بگذارید. تکنیک‌های آرام‌سازی، ذهن‌آگاهی، تفکر واقع‌بینانه و آزمودن پیش‌بینی‌ها می‌توانند در این‌برهه برای شما بسیار کمک‌کننده ظاهر شوند.

◄۵- برخی از داروهایی که غالباً برای کاهش موقت استرس تجویز می‌شوند، از این قرارند:
کلونازپام (کلونوپین)، دیازپام (والیوم)، آلپرازولام (زاناکس) و به طور کلی خانواده‌ی بنزودیازپین‌ها.

◄۶- برخی از داروها نیز به منظور کنترل استرس و اضطراب‌های بلند‌مدت تجویز می‌شوند، مانند:
سرترالین (زولفت)، اسیتالوپرام (لکساپرو)، پاروکسیتین (پاکسین)، فلوکسیتین (پروزاک)، فلوکسامین (لووکس)، ولنافاکسین (افکسور) و موکلوبماید (اوریکس).

این مطلب قسمت 14 از 18 دوره های آکادمی ریسلف است : استرس
💛اگراین مطلب را پسندید به اشتراک هم بگذارید💛

به گفتگو بپیوندید